Zie dingen zoals ze zijn, maar niet erger dan dat ze zijn

Gisteren reed ik vanaf Antwerpen richting Amsterdam en op de A27 bij de afslag Gorinchem gebeurde er opeens iets heel erg raars.

Ik zag dat een auto op de vluchtstrook ging rijden met een gangetje van zo’n 50 km p/u  maar de auto was gigantisch aan het slingeren op de vluchtstrook.

Hij ramde steeds net niet de vangrail en ik ging er naast rijden om te kijken wat er aan de hand was, alleen om met 50 km p/u op de snelweg te gaan rijden was ook niet al te veilig dus besloot ik voor de auto te gaan rijden op de vluchtstrook.

De auto bleef maar rijden en rijden en ik werd er nogal zenuwachtig van, en toen de auto steeds tegen de vangrail aan het knallen was besloot ik 112 te bellen.

Toen ik de politie aan de lijn had stopte de auto en zag ik ook dat de lampen van de auto waren gedoofd, dus hij stond nu echt stil.

Ik stopte mijn auto en met de telefoon aan mijn oor liep ik richting de auto die stilstond op de vluchtstrook en het werd ineens wel spannend. Wist ik veel wat er aan de hand was.

Ik kwam dichterbij en zag dat de man achter het stuur helemaal aan het shaken was en aan het schuimbekken was.

Er komt een jochie de auto uit lopen (bijrijdersstoel), ook met de telefoon aan zijn oor, maar hangt ook direct op.

“Hij heeft een epileptische aanval”.

Ik ben niet zo’n held in zulke gevallen, ooit een EHBO cursus gedaan maar bij de 4e les al gestopt omdat het ’s avonds was en we hadden een lancering. First things first

Ik vroeg of hij dat wel vaker had, hij zei “in 2006 was de laatste keer”.

Ik vroeg hem of hij zelf de auto aan de kant had gezet. Hij knikt ja.

Wat een held.

Tijdens het rijden op die drukke snelweg kreeg zijn vader een epileptische aanval, compleet buiten bewustzijn maar drukte nog wel de hele tijd op het gaspedaal en het jochie van 12 neemt het stuur over en rijd over de vluchtstrook.

“Ik wist niet welk pedaal de rem was dus heb ik maar aan de handrem getrokken en de sleutels eruit gehaald”.

“Wat ben jij een held” zei ik. “Dank je, dat zeiden ze voor de telefoon ook al”.

Het mannetje had ook nog tijdens het rijden, sturen, remmen nog even 112 gebeld en een ambulance geregeld voor zijn vader. Hij werd er allemaal niet warm of koud van, alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Een mooie uitspraak is, en die is ook zeker van toepassing op vrijwel elke business, is “When emotions goes up, intellect goes down”.

Ik heb 10 minuten met hem op de ambulance gewacht en ook tijdens die 10 minuten bleef hij heel erg cool en zijn vader was ondertussen in slaap gevallen. Hij vertelde dat zijn vader het al 4 jaar niet gehad en dat hij nu een nieuwe vriendin had en dat het daar misschien wel door was gekomen.

Hij vertelde dat ze net op vakantie waren geweest en dat ze geluk hadden dat het niet in Belgie was gebeurd “want dan waren we nog verder van huis”.

“Ik hoop alleen niet dat hij zijn tong eraf bijt” was zijn grootste zorg leek het wel.

Ik wou dat ik zo cool was als hij!

Toen de ambulance aankwam vertelde ze hem ook wat voor een held hij was en ik ging er ook weer vandoor, aan mij hadden ze niks meer.

Moraal van het verhaal is dat wanneer het even tegenzit dat het wel eens verstandig kan zijn om je hoofd koel te houden en het te zien zoals het is, maar niet erger dan dat het is.

Het is makkelijk om in paniek te raken en vanuit angst of woede te handelen, maar het is in de meeste gevallen veel beter om je hoofd koel te houden en op basis van verstand beslissingen te maken in plaats van op basis van emoties.

Aan de andere kant is het belangrijk om altijd je gevoel te volgen.

Als deze 12jarige held in paniek was geraakt had het heel erg anders kunnen aflopen, maar hij heeft het perfect opgelost en verdient wat mij betreft een lintje!

UPDATE: Hier het nieuwsartikel, de “held” heet Giovanni!

Succes,

Eelco de Boer

PS Hier nog meer links: Hart van Nederland , Fok Forum, Omroep Gelderland, Telegraaf en nog veel meer als je even googled

PPS: En hier nog een video van de held! “Mwah, gewoon doen” is zijn advies! En nog meer video’s